Geef Werner Goelen, pseudoniem Griffo, een potlood en hij kan toveren. Het gaat zo ver dat hij niet eens een bepaalde stijl lijkt te hebben, maar dat hij ze gewoon allemaal onder de knie heeft. Toch moet men zijn enorme grafische mogelijkheden niet zien als een soort van aarzeling. Er is immers wel degelijk een typisch Griffo-kenmerk en dat gebruikt Werner als uitgangspunt voor een handig spel in functie van de aard van de scenario’s die hem worden toevertrouwd. Als ernstig vakman weet Griffo zijn tekeningen aan te passen aan dat wat zijn collega’s-scenaristen in gedachten hebben.
Deze buitengewoon begaafde leerling van de Academie voor Schone Kunsten van Antwerpen, zijn geboortestad, maakte zijn opwachting in de stripwereld toen hij nog geen vijftien jaar oud was. En Griffo hangt nog steeds in het wereldje rond. Hij heeft zijn vrijheid gevonden. Een vriendin die hem meeneemt naar Brazilië, Haïti, het Midden-Oosten... En die hem meetroonde naar een huis op een Canarisch eiland, waar hij nu woont met Anaïs, zijn gezellin en coloriste. Het huis van geluk zonder S.O.S., waaruit de vriendelijkheid en menselijke kwaliteiten van een tekenaar stralen die ons altijd al heeft verbaasd.
